Mexico werkdagboek. Deel 3.

Mexico werkdagboek. Deel 3.

Werkdagboek uit de repetitieperiode
van de voorstelling Mexico.
Deel 3: geschreven door Malou Gorter.

 

 

Maandag 19 februari
In mijn repetitie/aantekenboek schrijf ik: MEXICO VOOR TWEE

Het is een spannende, vreemde dag. Ineens zonder Theo en Cas. Op weg naar de repetitie overweeg ik een wortel-walnoten cake te kopen. Dat heb ik al eerder gedaan en toen was iedereen zeer te spreken over die cake. Een fris begin hebben we nodig. Dat wel. Maar het is geen feestdag. Misschien is iedereen wel verdrietig en valt de cake verkeerd. Ik fiets de bakker voorbij.
We besluiten dat er een bezem door de repetitieruimte moet om fris te beginnen. De spullen van Theo en Cas komen in aparte tassen. En we gaan de komende week leuke dingen doen/verzinnen. Improvisaties en acts die even niets met al het voorafgaande te maken hebben. Ik wil een acrobatenact. Michiel vindt dat erg stom. Maureen komt met een compromis: een ballet. Een veel beter idee. Verder een cowboyscène, het ideale gesprek bij een psychiater, een kleutervoorstelling over Dutroux, 10 vragen aan Maureen. Na de repetitie gaan Maureen en ik naar Cas in het ziekenhuis. Theo is er ook. Cas zwaait als we zijn zaal binnenlopen. Hij ziet er best goed uit. Ik vind het fijn om hem te zien.

Dinsdag 20 februari
Voor de repetitie ga ik naar zangles. Ik zing de sterren uit de hemel. Tenminste, dat wil ik graag. Dat wil ik graag denken. Maar ik ben daardoor te laat bij de repetitie. Michiel en Maureen hebben zelf koffie gezet. Ik stel 10 vragen aan Maureen. Kan jij huilen van geluk of schoonheid? Wanneer voel jij je 't meest verbonden met mensen? Michiel laat mij die vragen aan mezelf stellen. Dat was leuk want die vragen had ik mezelf natuurlijk bij het bedenken ervan al gesteld. 's Middags bekijken we 'Happiness'. Een gruwelijk goeie film. Vooral de rol van de succesvolle zus is inspirerend.

Woensdag 21 februari
Michiel is naar de tandarts. Eerst maak ik koffie. Dan maken Maureen en ik het ballet. Maureen danst Assepoester en ik alle andere rollen. Op muziek van Tsjaikovsky. Met een zwart balletpak. Ik heb doorlopend de slappe lach. Michiel zegt dat hij jaloers is als hij 't ziet. Wat hebben jullie toch een leuk vak! Maar of 't bruikbaar is voor de voorstelling? 's Avonds eten we samen met Marjolijn vis. Daarna kijken we naar de voorstelling 'Backstage' van Dood Paard i.s.m. toneelgroep STAN. Mijn beste mannelijke vriend is er ook.

Donderdag 22 februari
Een droom van mij komt uit. Ik speel Charles Bronson uit 'Once upon a time in the West' na. Maureen is Henry Fonda. "Surprised to see me?" "I knew you'ld come."
Minder geinig vind ik het naspelen van mijn moeder. Maar 't is wel goed. En als mijn moeder de vader van Maureen tegenkomt wordt 't een erg goeie improvisatie.
Ik heb lenzen nodig.
' s Avonds schrijf ik in mijn aantekenboek. Ik denk plots dat het een treurige voorstelling wordt en dat is okay! En ik smeer mijn nieuw gelegde vloer voor de derde keer in met lijnolie.

Vrijdag 23 februari
Nog één laag lijnolie deze ochtend en dan moet 't goed zijn. Volgende week de andere helft van het huis. We gaan vandaag gourmetten. Michiel heeft allerlei gourmetstellen uit zijn schuur gehaald. Hoe komt hij daar aan? Kado's? Wie heeft nou drie gourmetstellen? Bas heeft uien, gehakt, prei, kipfilet, olie, eieren en een komkommer voor ons gehaald.
Maureen en ik zitten ieder aan een tafeltje. Alsof we toevallig in hetzelfde restaurant terecht zijn gekomen om heerlijk te genieten van zelfgemaakte gehaktballen. Michiel geeft ondertussen opdrachten. Hij fluistert Maureen iets in het oor. Ze komt mijn peper-en-zoutstel lenen denk ik. Maar dan kijkt ze me lang en indringend aan. "Surprised to see me?", vraagt ze. Mijn kipfilet begint te spetteren. Ik wil niet lachen maar dat lukt me nauwelijks.

Maandag 26 februari
Alweer zangles. Weer te laat bij de repetities. Toch zet ik koffie. Ik maak de lekkerste melk. Daar is iedereen 't over eens. We hebben vandaag weer wat 'oude' scènes opgefrist. Ik begon ze al te missen. Ik heb echt lenzen nodig. Met een bril spelen is niks. Ik voel mij letterlijk achter een venster zitten. Maar zonder bril is ook niks, want als ik meer dan drie meter van Maureen vandaan ben zie ik de uitdrukking in haar ogen niet. Dat kan niet. Dan kan ik niet samenspelen. Om drie uur naar de tandarts. Wat een klotedag.

Dinsdag 27 februari
Dinsdag act-dag. Het ideale gesprek bij de psychiater. Weer eerst koffie gezet. Bij de Mug staat een hele goeie espresso-machine. We drinken erg veel koffie. Door de acts was dit een goede dag. De act van Maureen was heel goed, ontroerend, geestig. Ik hoop dat deze in de voorstelling zit. Mijn act ging ook goed. Ik hoop dat ik de bontjas aan kan houden, anders kan ik de act vast niet meer herhalen.

Woensdag 28 februari
Vandaag word ik te vroeg wakker. De lucht is blauw. Het is echt te vroeg. Beter nog even doorslapen. Als de wekker gaat is de lucht grijs. Hoe kan dat nou? Ik snak naar de lente. Ik koop onderweg naar de repetitie een stuk spekkoek. De wortelcake is al op. Ook lekker. Voor bij de koffie. Lekkere koffie met veel dik gestoomde melk.
We maken vandaag een volgorde. Met als rode draad de Metamorfose-show van Catherine Keijl. Na de repetitie is de lucht weer blauw. Het ruikt naar de lente!!!

Donderdag 1 maart
Het is maart. Maar geen blauwe lucht. Integendeel. Ik ben te laat opgestaan om de vloer nog een keer in te smeren met lijnolie. Morgen maar weer. Vandaag gaan we het eens zonder de rode draad van gisteren proberen. Weg met Catherine! Dat blijkt veel beter te werken. Het is een goeie dag. we doen veel. Het lunchen begint alleen de spuigaten uit te lopen. Maureen eet heel langzaam en met veel genot een boterham met bijvoorbeeld pindakaas. Maar omdat ik veel sneller eet, blijf ik maar doorsmeren omdat die boterham van Maureen er zo lekker uitziet. En voordat ik het weet schuif ik zo vijf boterhammen naar binnen. Michiel beheerst zich, maar moet dan wel steeds rondlopen.

Vrijdag 2 maart
Vandaag gaan we een doorloop doen. Truus en Louis komen kijken. Zij gaan muziek maken bij de voorstelling. En Ruud komt ook. Hij zal het decor maken. Eerst drinken we koffie en bespreken we de volgorde. Wat is het toch iedere keer weer doodeng om voor 't eerst voor "publiek" te spelen. Na de doorloop denken we dat we weten hoe 't moet. We gaan de goede kant op. Na de repetitie koop ik een boek 'Het seksleven van de Hollywooddiva's'.
Misschien zit er een act in voor volgende week.

Op deze site worden cookies gebruikt, wilt u hiermee akkoord gaan?